156
Les Alpilles.
Lou vièsti en Auto-Prouvènço
Gui Bonnet e Eloudìo Minard
Lou Bausset à passa tèms
Lou camin percoula
Lou Coudounié
Canton li Troubadou...
Racino coumtadino
Lis Armana

156
Les Chants d’amour de Mirèio
Lou nouvèu disque de Gui Bonnet (e dounc lou nouvèl espetacle) vèn de creba l’iòu e, vesès un pau, nous pourgis li cant d’amour de Mirèio, lou cap-d’obro de Frederi Mistral!
À la debuto de tout acò, i’aguè, en seguido d’un recitau douna Salo de la Servo d’Aigo, à Mountèu, la sugestioun de noste ami Jan Martin, presidènt de Parlaren Mountèu, que souvetavo de pousqué presenta un espetacle de Gui emé coume tèmo «Mirèio». Mai èro pas buteto de crea acò!
Adounc, Gui Bonnet se boutè à l’obro. Ié fauguè, proumié, legi, tourna legi lou pouèmo dins lou tèste prouvençau, fin de trouba li tros que ié permetrien d’ilustra dins la musico de vuei, l’istòri d’aquest amour malurous entre Mirèio e Vincèns.
Gui m’a fisa qu’a travaia sus aquest tèmo de mes e de mes, mai d’uno annado. Mistral, Vincèns, Mirèio soun devengu ansin de persounage fami-hié, d’ami, miés, uno parentèlo. Mai, tria de passage, crea li musico, acò abastavo pas! Dins lou pouè-mo, i’a dous jouvènt, Mirèio e Vincèns, qu’escàmbion, parlon, se respondon. E se Gui, emé soun gàubi e sa voues, poudié sènso peno èstre Vincèns, ié falié trouba uno Mirèio.
Es un ami que ié presentè uno jouino Caumounenco, Eloudìo Minard, nascudo en Avignoun en 1983, anciano escoulano dóu Counservatòri de Musico d’Avignoun, passiounado tambèn pèr la cansoun, ço que la faguè participa en de noumbrous councours en Prouvènço. Eloudìo a fa partido dóu Petit Orchestre à Corde e de l’ourquèstro Symphonia. Gui, éu, veguè que sa voues pourrié forço counveni pèr interpreta li respons de Mirèio. Mai, coume Eloudìo couneissié pas lou prouvençau, es Crestiano Roche que i’aprenguè nosto lengo, sa founetico, sa prounounciacioun.
La resulto n’es un disque di dos voues, uno reüssido musicalo que respèto, à la letro, lou tèste prouvençau de Mistral, e l’acoumpagno de musico óuriginalo : 17 soun de Gui e 9 d’Eri Breton, coumpousitour, ourquestratour e pianisto dóu grand gàubi. Chascuno a uno coulour musicalo diferènto perfin de pega à l’istori de Mirèio e de Vincèns.
E coume lou dis Gui, "dins aquest disque, l’on viéu d’amour, se canto l‘amour...e l’on mor d’amour."
Gui Bonnet a assoucia à-n-aquesto aventuro de la creacioun prouvençalo soun drole, Laurèns, Glaudino Scolari pèr li cor e d’àutri musician : Eri Breton (clavié), Pèire Briffa e Roubert Baccherini (quitaro), Fred Simboloti (basso), Alan Musichini (acourdeoun) e de soulisto de l’Ourquèstro Regiounau d’Avignoun.
Es lou quatorgen album de Gui Bonnet. Uno obro tout entiero counsacrado à Prouvènço, à nosto lengo, à l’engèni de Mistral.
Emé lou disque Les Chants d’amour de Mirèio, lou pouèmo dóu Mèstre de Maiano, releva pèr de musico de noste tèms e li voues de Gui e d’Eloudìo, nais a-n-uno nouvello jouinesso. L’obro mistralenco es uno obro de vuei. Mirèio es la Prouvènço coume lou canto Gui Bonnet. Mai es uno Prouvènço qu’au contro de Mirèio vòu pas mouri!
Lou disque e l’espetacle Les Chants d’amour de Mirèio soun uno ufanouso entrouducioun à la descuberto e à l’estùdi dóu pouèmo. Avignoun, ounte Mirèio pareiguè vers l’estamparié Seguin, tèn l’escoumesso d’ounoura lou pouèto pèr quau la ciéuta papalino èro sa capitalo.
Gramaci Gui e Eloudìo e tóuti li que se soun bagna la camiso emé vautre pèr aqueste bèu presènt dóu cap d’an 2010. Vous demandan, amigo e ami legèire, de sousteni d’à founs aquesto realisacioun.
