167
Fernand Moucadeau countaire.
La Floro de Vaucluso
Tradicioun de Calèndo
Armana
Arle de Miquèu Bonnefoy
Plueio d’Estello
Conte e danso de Prouvènço
La museto

167
L’aubre que voulié voula!
Ensignadou
Nòstis emissioun
Prouvèrbi
Made in France
Editouriau
Bono annado 2012
L’atualita en image.
L’Evenamen
Priéureta i marcat loucau
De voues se soun amoussado
Sabino Barnicaud, Janeto Guieu,
Reinié Auberge, Marìo Mourier
Estage de prouvençau
Li chaine-pougnènt
La Floro de Vaucluso
Counsulto dis Assouciacioun Parlaren.
Federacioun Parlaren en Vaucluso
Parlaren Lou Tor
Parlaren Païs de Seloun
Parlaren Gardano
Parlaren Mountèu
Tradicioun de Calèndo
Armana
Pantai d’un Nouvè dóu futur
Musico Tradiciounalo
Genevivo Pinet-Roux.
Arle de Miquèu Bonnefoy
Marsiho 2013
Printèms prouvençau
Councours di Jouine 2012
Prouvèrbi toucant lou bestiàri
Plueio d’Estello
Pastouralo
Manifestacioun prouvençalo.
Darniero minuto
La plumo es à nòsti legèire.
Espacejado dóu barrulaire à velò
Nemausus : vesito de Nime la roumano
La «Vièio» de l’Estang dóu Pounènt
Lis ourtoulan
Francés Jouve
Ma titèi
Sant Gènt patroun de la Prouvènço
Vièi Avignoun : Guingueto e cabanoun
Lou cantoun d’Estève dóu Mas de Grichaud
Conte e danso de Prouvènço
La museto
A toumba d’estello sus Grignan
Vaqui un nouvèu recuei de la Vihado Prouvençalo au Païs de Grignan, en Droumo Prouvençalo. Es coume li precedènt de la plumo de nosto gènto Martoun Peyrol, que parlo coume sa rèire-grand e davans elo, despièi l’an 1553.
S’agis de nouvello e de raconte autoubiougrafi escri emé filousoufìo - n’en fau bèn pèr manteni la lengo nostro e la grafìo mistralenco... - e tambèn emé imour.
Es un pau coume un agach sus la vido, après uno longo draio arpentado. Souveni de jouinesso, la famiho, li coumpan, lis ami...tout acò se debano à Grignan e dins soun relarg. N’i’a pas mens de 49 d’aquéli tèste drud, plen de finesso, d’esmougudo, que s’ameriton d’èstre legi e travaia dins li cous de prouvençau. I’a li neissènço, li que s’en van pèr toujour coume Charlot, lou maquisard de 43-44, e pièi coume d’eslùssi dins un cèu negre, de refleissioun que van liuen coume : Pèr n’en fini fau segre la saviesso di mounge de l'Indo, fau manda luen li causo d’aqueste mounde pèr ana de-vers la vìo esperitualo, manda luen li cadeno fisico pèr deveni un esperit pur, pèr fin d’ana de-vers la sagesso universalo. Nosto Martoun pantaio, à moumen, de la Moungoulìo, mai sa Plueio d’Estello a bèn toumba sus Grignan. E lou Troubaire, asseta i pèd de la Damo dóu castèu, ié fai canta La cansoun de l’agnèu blanc.
