147

Lou vièsti d’ome en Lemousin
L’Escòla Lemosina Felibrenca publico uno revisto forço agradivo qu’es...un libre de mai de 150 pajo! Ié dison Lemouzi. Soun numerò 187 es counsacra en grando partido à dous tèmo.
Lou proumié trato dóu vièsti de l’ome en Lemousin. Gisèlo Olga Schneider-Frugier ié presènto la blodo dóu lauraire, dóu bouié, dóu maquignoun, pièi lou coustume coumplèt emé la mostro de pouchoun (col. Robert Joudoux), la vèsto apelado requimpeto, lou gilet e li braio. Avèn, tambèn, li capèu e li camiso que siegon, éli, de canebe, percalo vo telo raiado. E encaro li capo e mantèu d’ome e de drole, emé lou mantèu de roulié e li mounediero, capo forço utilisado à la debuto dóu siècle 20en. Mai lou vièsti vai pas sènso d’esclop i pèd. Adounc l’autour, qu’es d’uno vièio famiho de groulié (vo souchié), presènto li moudèle diferènt que se fasien en Limousin : esclop (vo suòc), “coussin”, galocho (vo sòca) e treinassoun de féutre.
L’estùdi sus lou vièsti d’ome es coumpleta pèr uno antoulougìo de tèste e doucumen reüni pèr Roubert Joudoux, emé de foutò acoulourido dóu mèstre laurador e d’un nòvi crane e finhòlat.
Autre tèmo abourda : li noum d’endré de la Courreso. Lou proufessour Jan Coste ié douno 450 toupounime emé l’analiso de soun óurigino e de sa significacioun. 68,22 % d’aquésti noum d’endré evocon la naturo, ço que mostro que lis ome de la terro tenien comte quàsi que d’elo pèr nouma li diferènts aspèt de si pichot païs.
Noto, encaro, qu’antan, li noum di gènt se passavon pas d’uno generacioun à l’autro, que lis ome dounc, la vido estènt courto, cambiavon de-longo sus la terro, alor que li noum d’endré demouravon lon-gtèms li meme. N’es parié en Carsi ounte d’enquèsto an moustra que, pèr cènt toupounime estudia, de 83 à 86 % se referisson à la naturo.
