
152
La grando Damo de Praviel
De l’autro man de Rose, en terro de bouvino, lou mounde gardon pïousamen lou souveni d’uno grando Damo : Fanfonne Guillierme (1895-1989).
Pèr saluda aquesto memòri, Roubert Faure, escrivan nascu à Lunèu en 1945, vèn de counsacra uno nouvello edicioun à sa biougrafìo, En Camargue avec Fanfonne Guillierme. Aquest libre es esta publica pèr li Nouvelles Presses du Languedoc.
Fanfonne Guillierme èro nascudo à Paris, mai si gènt venien souvènt à Praviel, uno prouprieta de famiho entre Eimargue, Massihargue, Sant-Laurèns d’Eigouso e Lou Quila, dins li baisso dóu Gard, pèr li vacanço d’estiéu, franc dóu mes d’avoust que passavon voulountié en Ceveno, à Sant-Andriéu-Capceze.
Es à Praviel que Fanfonne agantè la Fe di Biòu. En 1906, la famiho croumpè Bicheto, uno vaco doublenco. En 1907, un endoulible crebè sus li Ceveno, neguè uno partido de la manado papalino, aquelo de Folcò de Baroncelli. Lou Marqués, acourregu d’Avignoun, acetè l’espitaleta de Praviel e li biòu subre-vivènt fuguèron aculi dins la court dóu mas. Es aqui que lou famous biòu Prouvènço fuguè nourri e abali.
Partènt d’aquesto dato uno manado nouvello, la manado Guillierme, espeliguè bord que Bicheto, seguènt li lèi de sa raço, vedelavo chasque an. Fanfonne Guillierme participo i manifestacioun de la Nacioun Gardiano. Devèn l’amigo di chato dóu Marqués, fai partido d’aqueste mounde de bouvino, apassiouna de chivau, de soulèu e de biòu.
Devié se marida emé Andriéu Hecht, rèire-felen dóu baroun Haussmann e ami de sa famiho. La guerro n’en decidara autramen. Andriéu, estroupia tre la debuto di coumbat, rendeguè sa paraulo à Fanfonne. Es en 1920 qu’Aliço Guillierme, la maire de Fanfonne, e Jan Grand, decidon de crea la manado Grand-Guillierme qu’adóuto li coulour di Larnac, li grand de Fanfonne : Azur e or.
Fanfonne manifestara à Nime lou 17.11.1921, pièi en Arle lou 12.11.1922, pèr l’aparamen di tradicioun de bouvino. Fai partido di chato, vestido en arlatenco, que seguisson lou Marqués. Frederi Guillierme, soun paire, passo en 1927. Fanfonne pren alor en man li destinado de la manado que, en 1956, devendra la manado Fanfonne Guillierme, que menara enjusquo lou bout de sa draio en 1989.
La vido de Fanfonne èi miés qu’un rouman : es lou testimòni dóu mounde de la bouvino pendènt un siècle. Vesèn tóuti li grand de nosto Reneissènço : Mistral, Baroncelli, d’Arbaud, Enri Aubanel, li gardian Jaque, Armand e Crestian Espelly, e li biòu, segur, coume li grand coucardié Vidourle, Ourrias, Estépous, Segren.
Chasque an, en Eimargue, la Nacioun Gardiano endrèisso uno Journado dóu souveni Fanfonne Guillierme. Fai mestié de i’ana en siblejant la Valso à Fanfonne.
![]()